als ik dan op sterven
lig
als ik dan op sterven lig
maak er iets dramatisch van
en laat mij niet zomaar gaan
neem me in je armen
hou mij stevig vast
en luister naar mij zuchten
naar mijn smachten om meer
meer van je liefde, je lichaam
meer van het leven
als ik dan op sterven lig
maak er iets dramatisch van
laat mij vooral niet zomaar gaan
geef mij je liefde, je lichaam mee…
|
eens zal ik je
schilderen
eens zal ik je schilderen
laag voor laag op het linnen
ontdoen van je kleren
kleur voor kleur
zal ik je geur meegeven
de zachte rondingen van je lichaam
je lach zal ik vangen
en je haren ontwarren
en blijven ontwarren
eens op een dag
wanneer de liefde geen tijd kent
zal mijn penseel over je glijden
mijn verf je lichaam dekken
|
Bokken gaan ons voor
bokken gaan ons voor
de nacht in
de dag door
steeds gaan ze voor
leidzaam leggen wij
onder zon en maan
de geitenpaden
van het leven af
waarheen?
het antwoord
aan de geiten…
(Bij het schilderij
“Carnaval met bokken” van
Kees Andréa, Promenade Hotel)
|
bergtoppen zijn er
genoeg
bergtoppen zijn er genoeg
uitdagende om vlaggen op te planten
andere al met een vlag in de wind
maar ik verkies veeleer
de diepte te verkennen
af te dalen langs de heuvels
voorzichtig de naakte flanken
de gladde wanden
met mijn handen af te tasten
langzaam omlaag te glijden
mij geheel te laten gaan
in de geborgenheid
van de afgesloten ruimte
bergtoppen laten mij koud
ik verlang er echter hevig naar
de warme intimiteit te ervaren
die jij voor mij verborgen houdt
|
bang ben ik voor deze
nacht
bang ben ik voor deze nacht
en voor ’t geluid van golven
ritmische leegte van eenzaamheid
en stilte van het onbeslapen bed
de lichten van de straat
strelen de muren van de kamer
mijn lichaam moet het doen
met lucht, herinneringen
deze nacht kent geen haast
dit bed geen liefde
en de zee…
die kent slechts drenkelingen
|
ik droom dat ook jij
ik droom dat ook jij
de slaap niet vatten kunt
en woelt en keert en
steeds opnieuw op zoek
en niets gevonden zucht
ik droom dat ook jij
je kussen schudt en denkt
een spoor heel vaag
te ruiken van mijn verre geur
en dan weer zucht en keert
ik droom dat als je dan
de slaap gevonden hebt
mijn lippen aan je lippen voelt
mijn lichaam bij het jouwe
mijn adem, passie
zacht beroeren voelt
ik droom dan ook dat jij
nu droomt mijn warmte
weer te kunnen voelen
mijn naakte lichaam
vermoeide slaap
de vrede na de daad
|
Kunuku
mainta tempran
ora harí di solo ta pinta nubianan ros
i rosea friu di mardugá hui pasa
muhando murayanan di kas grandi
ora gai kanta di alegria
ku lus a bolbe vense skuridat
den kurá di kabritu
lamchinan ta lanta
zonzá ainda di siño
buskando pech’i nan mama
pa baha hamber
i karnénan ku stèm hes
ta roga vitó habri port’i stal
pa nan sali bai mondi
band’i mangazina
un hòmber ta mula machete
miéntras fo’i mas aleu den kunuku
por tende kon chapinan
ta drenta tera topa piedra
i mucha ta kore grita spanta para
den vèlt di maishi
trabou ku wantombanan n’ logr’i hasi
den hòfi un mulina ta keha den bientu
miéntras su pipanan ta basha awa
boka yen den baki
i prikichi freipòstu ta hasi fiesta
den palunan di mespel i mango
ai! no gaña bo mes!
murayanan di kurá di bestia a kai aden
piedr’i mula ta bentá abou na suela
kibrá na mitar
mondi a sera tapa vèlt di maishi
i frus a venená e mulina
ku awor ta su so pará
meimei di algun tronkon yen di komehein
: bo kunuku n’ t’ei mas
i pronto nan lo kuminsá basha shushi
o habri kaminda pa konstruí kas…
|
tuma di mi
tuma di mi
loke bo ke tuma
loke por ta útil
loke bo por husa
loke bo ke saboriá
loke bo ke warda
tuma di mi
loke bo ke tuma
i si sobra…
laga sobrá pa bientu
lagué pa kachó!
|
neem van mij
neem van mij
wat je nemen wilt
wat nuttig kan zijn
wat je gebruiken kunt
waar je van genieten kunt
of wat je bewaren wilt
neem van mij
wat je nemen wilt
en als er over blijft…
laat de rest voor de wind
laat het voor de honden!
|
totèki
saka bo bus
koba mi mama
skopapel dje mat’aki
sí lo mi keda kome
|
boomhagedis
blaas je maar op
scheldt mij maar uit
met de schubappels van deze struik
vul ik lekker toch mijn buik
|
kangreu
es ta duele
k’un bestia manera bo
ku por kana bai dilanti
bai p’atras
ku por kana duars
ku tur seis pia ku bo tin
nunka n’ siña balia tumba |
krab
is het niet jammer
dat een dier
dat zoals jij zich kan verplaatsen
naar voren en naar achteren
en ook nog overdwars
met alle zes zijn poten
nooit geleerd heeft de tumba goed te dansen
|
uil
om de taal van de uilen
te kunnen spreken
zijn woorden niet
noch toverij alleen
voldoende
|
palabrua
pa papia
palabrua
ni palabra
ni brua so
n’ta basta
|
bier en brood
bier en brood
het kind op schoot
het glas half vol
en lauw de fles
geen pijn
geen pen
papier
en bier en brood
het kind op schoot
|
er is een trap
er is een trap met geel en groen
en uitgesleten treden
hij leidt je niet omhoog
hij kent slechts naar beneden
en blauw zijn dan de golven
de zee de lucht een enkele keer
maar meestal grijs en grauw
en wolken glijden voor de zon
|
Onaf sonnet
onaf sonnet
de dood waart ’s avonds hier nog rond
het kreunend sterven van een jong soldaat
hij zag de kogel niet die hem hier vond
de muren nu verlaten, desolaat
er groeit met moeite nog wat gras
verroest vernageld de kanonnen
het is niet meer wat het ooit was
de tijd heeft deze strijd gewonnen
een klok meen ik te horen
ver weg uit het verleden
blauw de lucht en geel de toren
er wordt niet meer gebeden
alleen de wind is nog te horen
zoals ’t ook was in ‘n ver verleden
|
stoffig zijn de mensen
hier
stoffig zijn de mensen hier
zoals zij langs de straten gaan
een restje schaduw aan hun voet
vertraagt de zon hun lome gang
muziek drijft op de wind voorbij
geluiden uit een ver vergane tijd
weerkaatsen op wat muren moeten zijn
uit zee verstoten steen blijft moeizaam overeind
stoffig zijn de mensen hier
nog voor hun tijd gekomen is
nog voor de wind hen meeneemt
hen langs de muren van de stad verwaait
hun restje schaduw uitveegt
|
| |
|
