Op deze site:
Misschien komt er ooit nog iets van mijn "kampverhaal"
> > > >
|
Een Trilogie, een verhaal in
drie delen dat bestaat uit spelmomenten.
Het is het verhaal van een familie op een landgoed, zoals het
door twee kinderen verzonnen en gespeeld werd, ruim vijftig jaar
geleden.
|
|
En:
Een Indianenverhaal |
|
En: Versjes |
|
En: boeken uit Curaçao:
"Pauline burgert in op Curaçao", een verzameling van ervaringen,
opgedaan door diverse mensen die zich voor langere of kortere
tijd op het eiland vestigden.
En ook: Een reisfilosofie, "Met de hoed tegen het licht".
Gedachten over het reizen, een poëtisch verslag van reizen
naar Azië, en veel haiku!
|
|
|
Bandung, geboortehuis in 1941
|
|
2006. Het staat er nog fraai bij.
|
Nan en Fe
het kamp in
|
|
Kamp in Bandoeng |
|
Brieven van Nan aan Hans
Mijn moeders aantekeningen uit de indische tijd bestaan voor een
groot deel uit brieven aan mijn vader die meteen na de inval van
de Japanners was afgevoerd. Ze vertelt in haar dagboek ook over
het leven in de diverse kampen. In haar brieven beschrijft ze
nauwkeurig en met enorm ethousiasme stap voor stap de
ontwikkelingen van het kleine mensje, opdat haar Hans niets zal
missen van dit wonderlijk gebeuren.
Steeds stelt ze zich voor
hoe en waar hij de kleine meid voor het eerst zal zien wanneer
hij thuiskomt. Zij bejubelt het wonderkindje en vertelt
goedkeurend hoe zelfstandig de kleine rakker is; iets wat Hans
zeker op prijs zal stellen.
Tegen het, nog door niemand vermoede, einde van de kamptijd zijn
er af en toe krabbels in potlood; zij was dan ziek, maar
schrijft trouw over de kleine meid; Hans hoeft zich geen zorgen
over haar te maken, het is een bijzonder eigengewijs, watersnel
wezentje dat zich overal en bij iedereen thuisvoelt.
De laatste
regel in het grote gevlekte schrift ...
Terug naar Holland, heette het, maar voor mij was het een
vreemd koud land waar mensen in het zwart gekleed gingen en de
huiskamer deuren had die dicht moesten blijven. Wanneer de zon
scheen, kon je spelen op het balkon. Buiten mocht je niet
verder dan de hoek. Opeens leefde ik in een donker koud huis, in
gevangenschap.
japanseburgerkampen
|
|
