En: Een Indianenverhaal

En: boeken uit Curaçao:
"Pauline burgert in op Curaçao", een verzameling van ervaringen, opgedaan door diverse mensen die zich voor langere of kortere tijd op het eiland vestigden.

En ook: Een reisfilosofie, "Met de hoed tegen het licht". Gedachten over het reizen, een poëtisch verslag van  reizen naar Azië, en veel haiku!

Bandung, geboortehuis in 1941
 

2006. Het staat er nog fraai bij.
 

Brieven van Nan aan Hans

Mijn moeders aantekeningen uit de indische tijd bestaan voor een groot deel uit brieven aan mijn vader die meteen na de inval van de Japanners was afgevoerd. Ze vertelt in haar dagboek ook over het leven in de diverse kampen. In haar brieven beschrijft ze nauwkeurig en met enorm ethousiasme stap voor stap de ontwikkelingen van het kleine mensje, opdat haar Hans niets zal missen van dit wonderlijk gebeuren. Steeds stelt ze zich voor hoe en waar hij de kleine meid voor het eerst zal zien wanneer hij thuiskomt. Zij bejubelt het wonderkindje en vertelt goedkeurend hoe zelfstandig de kleine rakker is; iets wat Hans zeker op prijs zal stellen.

Tegen het, nog door niemand vermoede, einde van de kamptijd zijn er af en toe krabbels in potlood; zij was dan ziek, maar schrijft trouw over de kleine meid; Hans hoeft zich geen zorgen over haar te maken, het is een bijzonder eigengewijs, watersnel wezentje dat zich overal en bij iedereen thuisvoelt. De laatste regel in het grote schrift ...

Terug naar Holland, heette het, maar voor mij was het een vreemd koud land waar mensen in het zwart gekleed gingen en de huiskamer deuren had die dicht moesten blijven. Wanneer de zon scheen, kon je spelen op het balkon. Buiten mocht je nioet verder dan de hoek. Opeens leefde ik in een donker koud huis, in gevangenschap.