wandelen in het wit



 





 

terug naar
gedichten



© Femia Cools






achthonder jaar

Bosque del Apache


Dairy Farm

De Visser

Geen Paarden

Hiawatha

Oklahoma

ruļne

 

terug naar gedichten

ingezonden gedichten

 
 

 


 
 
Achthonder jaar

Stel, je bood een dwarsdoorsnede
van wat onopgegraven is
Stof puin kleiresten
verkoold hout
T-vormige deuren
dakloze kamers
takkenbossen voor eeuwig gesprokkeld
onwisbaar spoor van vuur, zonder geur
splinters cederhout, gebroken vigas
grafkamers en
mogelijk onbekende dingen

Wat zou ik zien
in de krassen op je maansteenraam?
Oude vrouw die een lied neuriet
kleuter moet lachen
opa weeft een lendendoek
moeder wiegt de baby
zuster bakt pikibrood
vader vertelt een verhaal
- op zijn eigen manier –
hij hoorde het van iemand
op het veld en die
had het van zijn buurman en
die hoorde een oude vrouw
de woorden mompelen
want zij wist.

Vingers gedrukt in de kleimuur
- achthonderd jaar geleden –
leg ik mijn hand erop
een moment, meer geef je niet
dan uitgesleten maalstenen
gedroogde maļskolven in een hoek
kivaschalen en houten beelden
zwartgeblakerde wanden
matten van maļsstengels
een weefgetouw en
andere bekende dingen

Ik kijk niet meer
de maansteen is gebroken
het lied is doodstil
zelfs de kraaien krassen niet
want ieder geluid zou verraden
wat de oude vrouw wist

 



 


 


 

 

 

 

 

login for free hit counter
html hit counter code